यो साता अनेसासको आयोजनामा डालासमा सरस्वती ज्ञवालीको संस्मरण ‘लालटिनको उज्यालोमा’ नामक पुस्तक चर्चा गर्ने मौका जुट्यो । संयुक्त राष्ट्रसंघको महासभामा परराष्ट्रमन्त्री प्रदीप ज्ञवालीसँगै न्युयोर्क आएकी लेखिकाको टेक्ससमा आफन्तहरूसँग भेटघाट गरी सिकागो जाने क्रममा ५५ मिनेटजति बचेको समय सदुपयोग गरी पुस्तकचर्चा कार्यक्रम सम्पन्न भएको हो । त्यो कार्यक्रममा मैले पनि पुस्तकबारे केही बोल्ने अवसर पाएको थिएँ…

केही वर्षअघि डालासमा नेपाली नाटक मञ्चन गर्ने क्रममा सुनिल पोखरेलजी , नीशा शर्माजी र निशांशसँग एक हप्ता लामो सत्संग गर्ने मौका जुटेको थियो । पहिलो सॉझ केही कविताको वाचन पनि भएको थियो । त्यस अवसरमा सुनिलजीले घाटमान्डूबाट एउटा कविता पढ्नु भयो, ‘औंलाहरू’, एकदम क्याप्टिभेटिङ । उसो त सुनिलजीले त्यो सॉझ मेरो कविता ‘याद’ पनि पढ्नु…

म समालोचक, समिक्षक हैन । यो प्रतिक्रियामात्र हो । सबै पुस्तक पढेर लेख्ने जाँगर आउँदैन, मन नछोई प्रतिक्रिया लेखिन्न । राजनीतिज्ञले साहित्यबारेमा गरेको टिप्पणीजस्तो भद्दा मलाई अरु केही लाग्दैन । उनीहरू आफूलाई जे मा पनि पोख्त भन्ठान्छन्, जे मा पनि टिप्पणी गर्ने अधिकार छ उनीहरूलाई जस्तो गर्छन् । मलाई यो नर्सिसिज्मको लक्षण जस्तो लाग्छ ।…

वर्षका अन्तिम साढे दुई महिना कामको चाप अलि कम हुने हुनाले वर्षभरी पढ्ने रहर पालेका किताबहरूमध्ये केही पढने मौका पाउँछु । पढेका सबैको प्रतिक्रिया भने लेखिन्न । उपल्लो थलो पढ्ने सिफारिसचाहिँ मेरी बहिनी गुड्डीले गरेकी हुन् । त्यतिबेला यो पुस्तक भर्खर निस्केको थियो होला, अहिले मैले पढेको कपीचाहिँ दोस्रो संस्करणको परेछ । लेखक मोहन मैनालीले…