सीसीफसले अजंगको ढुंगा दिनभरि ठेलेर, सांझपख पहाडको टाकुरामा पुऱ्याउछ उ थकित त छ तर काम समपन्न गरेकोमा सन्तुष्ट पनि छ लामो सास फेरेर सीसीफस सोच्छ अब उ स्वतन्त्र भयो अब उप्रान्त उस्ले फेरि त्यो ढुंगा ठेल्नु पर्ने छैन आफु कपास जस्तै हलुका भएझै लाग्छ उसलाई रमाइलो मान्दै बस्ती पुग्छ आफन्तसंग उत्सव मनाउछ र चैनले सुत्छ…
Category: Poems
जेनजी र पुस्तान्तरण
हाम्रै जीवनकालमा स्वास्थ्य विज्ञानको विकासले संसारभर मान्छेको औसत उमेर ह्वात्त बढेको छ। कग्नेटिभ रिभोल्युशनपछि ७० हजार वर्षको मानव इतिहासमा, करिब १० हजार वर्ष पहिले कृषिको सुरुआत भएपछि मात्र मान्छेको औसत आयु ५ वर्ष बढेर ३६ को हाराहारी पुगेको थियो। म हाईस्कूल पढ्दा वि.सं. २०३५ ताका नेपालको औसत आयु ४८ वर्ष भनेर पढेको थिएँ, अहिले ७०…
जीवन क्षणभंगुर
अणुहरु एक लयमा संगठित हुंदा जीवन भयो अर्को लयमा बनस्पति, पत्थर भए मान्छे मर्छ अणुहरुको लय फेरिन्छ र खरानि जन्मिन्छ रगत, आकाशगंगा, माटो सबै अणुको लयको नतिजा हिजोको तारकिय धुलो आज मेरो मुटुको धडकन आजको मेरो भोजन बिगतको भुगर्भको तातो लाभा अणुको गठन र पुनर्गठन अनवरत, अनन्त जीवन क्षणभंगुर
कविता लेख्न छोडें
मैले कविता लेख्न छोडें केलाइ लेख्नु कविता? आँखाहरुलेसपना देख्न छोडे भोको पेटमा अन्न पर्न छोड्यो घाउहरु चहर्याउन छोडे त्यसैलेमैले कविता लेख्न छोडें केलाई लेख्नु कविता ? निहत्था र निरीहहरुले युद्धमा परेर संसार छोडे बलशालीहरुले मानवीय संवेदना छोडे असहायहरुको पुकार सध्दे कानहरुले सुन्न छोडे त्यसैले मैले कविता लेख्न छोडें केलाइ लेख्नु कविता? फुलहरुले ऋतु र चराहरुले…
चुनावको लाज
आंफुलाइ ऊनिहरू भन्दाफरक र उच्च ठान्नेसुकिला लुगा लगाएका हामिहरू महंगा फोन ले टाढै बाट उनिहरुको तस्विर खिचेर संजालमा शेयर गर्छौ र हांस्छौं उनिहरूको खिल्लि उडाउछौं यस्मा लाज त हामि तस्विर शेयर गर्नेहरु कै छ हैन र? यो प्रणालिको डिजाइनर हामि नै हैनौ र? उनिहरूलाइ नालि सम्म धकेल्ने को हो? सुकिला लुगा लगाउने हामि जतिसुकै पानि…
इतिहास, कथा र समाचार
भोक चपाएरपेट भरेका,चिसो सिरेटोकोसिरक ओढेरकठ्यांग्रीने जाडो टारेका,साहुको अन्यायमा परेरथात थलो छाडिघर गोठ सारेका,रबिरामि हुंदारोगैको क्यापसुलघुटुक्क निलेर मरेकाहरुकोके कथा?के इतिहास?र के सामाचार हुन्छ? इतिहास उनकोलेखिएको छजो निमुखाहरुकोजीउ, धन र सपनामा टेकेरसत्तामा पुगेर पुगे पछि बिर्सेउनिहरु त्याहाकिन पुगेका हुनर कसरी पुगेका हुन कथा उनकोप्रख्यात भएको छजो टन्न पेट भरेरसुविधाले, फुर्सदमासीतन र सामल बोकेरगर्ल फ्रेण्ड भेटन गएर झगडा…
आहा त्यो चौतारि, ओहो यो चौतारो
आहा त्यो चौतारि ओहो यो चौतारो आहा त्यो चौतारि जस्लाइ सम्झेरै मन चञ्चल हुन्थ्यो कतिखेर पुगौं लाग्थ्यो निहु पारि पारि, पटक पटक अनेक बहाना झीकेर हिडिन्थ्यो त्यो बाटो नजिक पुग्दैमा अपार आनन्द आउथ्यो रोम रोम पुलकित हुन्थ्यो चौतारिमा जो भेटिन्थ्यो अलौकिक हुन्थ्यो त्यसै त्यसै नत मस्तक हुन्थ्यो मन बुनिन्थ्यो सपना भविष्यका लाग्थ्यो यहि चौतारि नै…
Why did I come to being
Why did I Come to being? And why do I die? Is it that I am born Just to die? Are my ideas Of sophisticated meanings Just the distractions From the fact That I may die? Is there bigger Meaning to life? Or it is just a Deep deception?
Why
Why can’t humanityAgree on obvious things Why it keepsrunning in circles Why half of itSees one wayAnd other halfSees the opposite It seems as thoughThe programIs pre-installedTo destruct humanity itselfAt some point
Time and Place
At times It makes me feel As if, I am not Part of it. At times It tells me As if, I was Created for something else. At times I hear voices I am not where I needed to be. But all the time I know I am it And I am here.